Ooit was er een volmaakt muziekinstrument.
Als het werd bespeeld, maakte het het allermooiste geluid.
Toen begonnen mensen naar “nieuwe en andere” instrumenten te kijken en werden andere muzikanten uitgenodigd om te spelen.
De muzikanten kwamen en brachten hun drums, hun fluiten en hun gitaren.
Al gauw wist niemand hoe dit hele speciale instrument bespeelt moest worden en begonnen de mensen zich af te vragen,”Waar is dit instrument goed voor?”
Het was schitterend en het zou hun nieuwsgierigheid wekken, maar langzaam aan ontstond er een stoflaag op doordat het genegeerd werd en raakte het ontstemd.
Tot op een dag iemand kwam en zei, “Waarom hebben jullie dit allermooiste instrument terzijde gelegd?”
De mensen keken hem aan en vroegen zich af ,“Welk instrument? De drums zijn allemaal gestemd, de fluiten zijn schiterend, de violen zijn perfect, de piano is gestemd.
Hij zei, “Kunnen jullie je dit instrument nog herinneren? Dankzij dit instrument raakten jullie zelfs geïntresseerd in muziek, bouwden jullie deze plaats en kwamen jullie bijeen om er naar te luisteren. Jullie zijn het gaan negeren, nadat jullie nieuwsgierigheid je naar nieuwe en andere instrumenten heeft geleid.”
“Wat is er dan zo special aan dit instrument?” vroegen ze.
De man zei,”Ik zal het jullie laten zien.” Hij maakte het instrument schoon en het begon te glanzen.
We vergeten. We zien alleen maar het vuil aan de buitenkant.
Degene die weet, kan langs die vuiligheid kijken. Hij kan het stof verwijderen en zijn schoonheid, zijn inspiratiekracht, zijn betovering, zijn glorie doen herleven.
Toen deed hij het allerbelangrijkste – hij stemde het. Als je wilt dat een instrument goed klinkt, moet het gestemd zijn.
Nadat hij het instrument had gestemd, gaf hij het terug aan de mensen en zei: “Nu mogen jullie spelen.”
Ze zeiden, “We weten niet hoe we het kunnen bespelen.”
“Speel,”zei hij,”en het zal beginnen te spelen. Luister. Jullie zullen het horen.”
Toen zij begonnen te spelen, raakten ze in vervoering van de schitterende klanken. Ze hadden hier een instrument dat het hart werkelijk kon raken.
Welk instrument is dit?
Jullie zijn het zelf.
In jullie zoektocht naar het ‘nieuwe en andere’ zijn jullie jezelf vergeten.
Het gaat alleen maar om de betovering door “het nieuwe en het andere“, behalve voor dit instrument, dit leven.
Behalve voor dit hart.
Al het andere heeft voorrang. Van ‘s ochtends tot ‘s avonds zeg je, ”Ik moet dit doen. Ik moet dat doen.” Waar sta jezelf op die lijst? Op de 10de plaats? 20ste? 100ste?
Nee. Nergens.
Als dit instrument gestemd is en je begint te spelen, zul je een melodie horen – de melodie van ademhalen.
Het is erg simpel.
Wat je zoekt, wat je nodig hebt, zit van binnen, maar omdat het is verwaarloosd, is het ontstemd.
Als het is gestemd, zul je kunnen genieten van de mogelijkheden die het instument heeft.
Dit is jouw leven. Vind die tevredenheid.
Jij bent dit aan jezelf verschuldigd.
Als je rijk wilt zijn, begin met jezelf.
De eerste schuld die je moet lossen, is de schuld aan het hart – zijn verzoek, zijn behoefte om vervuld te zijn.
Het is geen groot verzoek.
Het is simpel.
Wees vervuld.
Maharaji